کوپلر فیبر نوری LC، کوپلر فیبر نوری LC آداپتور فیبر نوری کانکتور کوپلر اتصال فیبر با چگالی بالا برای تجهیزات شبکه مخابراتی مرکز داده

آداپتور فیبر نوری LC که معمولاً به عنوان کوپلر LC نیز شناخته می شود، یک جزء غیرفعال اتصال فیبر نوری است که برای اتصال دو کانکتور فیبر LC سازگار طراحی شده است.

این آداپتور هم ترازی مکانیکی بین فرول های کانکتور را فراهم می کند و اتصال نوری قابل جدا شدن بین کابل های پچ فیبر، پیگتیل ها، پنل های توزیع و تجهیزات نوری را امکان پذیر می سازد. رابط LC فشرده آن را به ویژه برای کاربردهای کابل کشی فیبر با چگالی بالا که فضای نصب محدود است، مناسب می کند.

آداپتورهای LC می توانند بر اساس نوع پولیش کانکتور، ساختار سیمپلکس یا دوبلکس، سبک نصب و سایر الزامات سیستم پیکربندی شوند.

• اتصال فیبر LC به LC
  اتصال قابل جدا شدن بین کانکتورهای فیبر نوری LC سازگار را فراهم می کند.

• هم ترازی دقیق فیبر
  هم ترازی بین فرول های کانکتور مقابل را برای انتقال سیگنال نوری حفظ می کند.

• رابط LC فشرده
  مناسب برای کابل کشی نوری با چگالی بالا و تجهیزات با فضای پنل محدود.

• گزینه های سیمپلکس و دوبلکس
  پیکربندی های مختلف پورت را می توان بر اساس الزامات مدیریت فیبر ارائه داد.

• پیکربندی های UPC و APC
  برای سیستم های کانکتور LC/UPC یا LC/APC مربوطه موجود است.

• جزء نوری غیرفعال
  نیازی به برق الکتریکی ندارد و هیچ تبدیل سیگنالی انجام نمی دهد.

• ادغام پنل
  مناسب برای نصب در پنل های پچ، فریم های توزیع، محفظه های فیبر و تجهیزات نوری.

• کابل کشی فیبر مراکز داده

• شبکه های مخابراتی

• پنل های پچ فیبر

• فریم های توزیع نوری (ODF)

• شبکه های FTTx و دسترسی

• جعبه های توزیع فیبر

• تجهیزات ارتباط نوری

• شبکه های فیبر CATV

• سیستم های تست و اندازه گیری

• مدیریت فیبر با چگالی بالا

آداپتور فیبر نوری LC یک جزء غیرفعال است که برای هم ترازی مکانیکی و اتصال دو کانکتور فیبر LC سازگار استفاده می شود.

خیر. آداپتور LC فقط دو رابط فیبر را متصل می کند. قدرت نوری را تقسیم نمی کند یا طول موج های نوری را مالتی پلکس نمی کند.

یک آداپتور LC استاندارد معمولاً کانکتورهای LC به LC را متصل می کند. اتصال انواع مختلف کانکتور نیاز به یک آداپتور هیبریدی طراحی شده خاص دارد، مانند آداپتور LC به SC.

آنها نباید با هم جفت شوند. کانکتورهای UPC و APC از هندسه های مختلف انتهای صفحه استفاده می کنند، بنابراین نوع پولیش آداپتور و کانکتور باید به درستی مطابقت داده شود.

یک آداپتور سیمپلکس از یک اتصال فیبر پشتیبانی می کند، در حالی که یک آداپتور دوبلکس از دو اتصال فیبر در یک مجموعه پشتیبانی می کند.

آنها معمولاً در پنل های پچ فیبر، فریم های توزیع نوری، رک های مراکز داده، محفظه های فیبر، تجهیزات مخابراتی و سیستم های توزیع FTTx استفاده می شوند.

خیر. آداپتور اتصال فیزیکی نوری را فراهم می کند. سرعت انتقال واقعی به فرستنده گیرنده، نوع فیبر، پروتکل و طراحی کامل لینک بستگی دارد.

پارامترهای مهم شامل پیکربندی سیمپلکس یا دوبلکس، نوع پولیش UPC یا APC، جنس آستین، افت درج، دوام جفت شدن، سبک نصب، نوع فلنج، جنس بدنه و دمای عملیاتی است.